śniadaniowa tacka na nóżkach i ślubne zaproszenie

Ania i Kuba wzięli ślub.

Zanim oni wzięli ślub ja malowałam dla nich kropki. Do ozdobienia kropkowym wzorem drewnianej śniadaniowej tacy z nóżkami  zainspirowało mnie ślubne zaproszeniem. Kropki malowałam długo… bez szablonu. Dzięki temu każda z około 100 kropek jest wyjątkowa i żadna z nich nie jest idealnie okrągła

To już moja 7 drewniana taca. Chyba dlatego, że tace przyjemnie mi się kojarzą ze wspólnymi posiłkami lub herbatą. No i dają nieograniczone możliwości na stworzenie wyjątkowego prezentu: malowanie, decoupage, napisy.

Ps. Drewniane surowe tace kupisz w sklepach internetowych lub na allegro. Można je malować farbami akrylowymi. Ponieważ na tacy, mogą być stawiane gorące naczynia trzeba je utrwalić malując kilkakrotnie bezbarwnym akrylowym lakierem do parkietów – taki rodzaj lakieru jest najbardziej odporny. Malujesz i zostawiasz do wyschnięcia na kilka godzin. Potem szlifujesz papierem ściernym i znowu malujesz. Powtarzasz minimum 3 razy.

Zbyt rzadko mówimy sobie i innym małe codzienne miłe rzeczy.

Todd Falkowsky - something nice

Rozlepianie angielskiej wersji nie miałoby sensu, więc wykombinowałam swoją własną. Za dwudziestym drugim razem pracochłonnie kaligrafowane literki wreszcie ułożyły mi się w równe serce.
Skanowanie, kolorowy papier, drukowanie, nożyczki, dwustronna taśma, rach-ciach i zestaw do nocnego plakatowania gotowy.

Teraz pozostaje tylko przyjemność podglądania ludzkich reakcji.

moje "powiedz coś miłego" - pocięte, pozaginame i podklejone taśmą...

“powiedz coś miłego” wśród innych ogłoszeń

Wydrukuj sobie ogłoszenie: powiedzcosmilego.pdf

.

Niedawno mój znajomy podesłał mi linka do “miłego dnia” z Wrocławia.

.

walizka pełna skarbów z second handów i zestaw tkanin owocowo-czerwony

Moje torby na zakupy

Szycie toreb na zakupy stało się moją wielką namiętnością. Jeden i ten sam prościutki wykrój z niewielką dozą zaprasowywania. Kilka ściegów i upolowane w second handach tkaniny (obrusy, zasłony, skrawki, apaszki, etc.) przybierają nową formę i wchodzą w drugą niezwykle pożyteczną fazę (u)życia. Zabawa w zestawianie kolorów i vintage wzorów.
Szyję je i rozdaję, głosząc śmierć plastikowym reklamówkom!

torba I czerwona z zasłony i kawalka vintage ściereczki w serca, torba II z beżowej zasłonki i apaszki w szachownicę

torba III czarna z poszewki i szalika, torba IV biała z obrusa i błękitnej podszewki

W zeszłym tygodniu przeszłam na nowy poziom zaawansowania w szyciu toreb Uszyłam torbę z podszewką, co wymagało bardzo dużej ilości wiwijania z prawej na lewą, zaprasowywania i spinania szpilkami (torba IV ze zdjęcia powyżej).

.

Twoja torba na zakupy czyli instrukcja jak uszyć najprostszą na świecie torbę na zakupy

Jeśli chcesz uszyć swoją własną  torbę na zakupy, pobierz instrukcję, którą zrobiłam w pdf-ie.

>>> jak uszyc torbe na zakupy.pdf

.

bawełna drukowana w perskie krajobrazy, ciemno zielona poszewka i jasnozielona serwetka - co z tego będzie?

Trochę jak robienie laurki. Zatrzymuje myśli na dobrych życzeniach.

Chcesz zrobić dla kogoś wiatraczek pomyślnych wiatrów?

Wzór do wydrukowania i instrukcja są do pobrania poniżej.

Plik wiatraczek.jpg zapisz na swoim dysku (prawy klawisz myszki + “zapisz element docelowy jako”) i dopiero wtedy drukuj.

instrukcja.pdf

wiatraczek.jpg

Podobno mobile wynalazł w 1931 r. Alexander Calder, amerykański rzeźbiarz, zaś samą nazwę “mobil” wymyślił Marcel Duchamp. Ale jakoś trudno mi uwierzyć, że wydarzyło się to tak późno, że nikt wcześniej nie bawił się w ten sposób.
Konstruowane z drucików, prętów lub patyków, na których zawiesza się blaszki, kulki, plastikowe albo papierowe kształty. Wszystkie ramiona i piętra są ruchome, więc całość trzeba dokładnie wyważyć. Jest tylko jeden środek ciężkości, punkt na którym zawieszona zostanie konstrukcja. Dobrze wyważone, pozostają w stanie chwiejnej równowagi – porusza je najlżejszy powiew powietrza. Uwielbiam ten ruch, lekkość i zmianę. Najwyraźniej mobile hipnotyzują nie tylko niemowlęta…

Lubię robić coś z niczego, z codziennych zwykłych rzeczy, ze śmieci. Mój mobil wymaga tylko czasu. Trzeba uzbierać kilka wytłoczek, pójść na spacer po odpowiednie patyki, znaleźć sznurek. Później wycinanie, zawijanie, malowanie, zawiązywanie supełków, robienie dziurek w patykach, wyważanie. Rękodzieło przenosi mnie na działkę moich dziadków, gdzie w stanie maksymalnej koncentracji i śmiertelnej powagi lepiłam z ziemi i kamyków ciasta albo przelewałam wodę pomiędzy kilkoma plastikowymi foremkami. Spokój.

Alexander Calder o tworzeniu mobili

http://www.nga.gov/exhibitions/calder/realsp/room8a-7.htm

Kiedyś zwykłem zaczynać od gotowego szkicu, ale dziś rozpoczynam po prostu od wycięcia mnóstwa różnych kształtów… Niektóre z nich wybieram ze względu na piękną formę lub dynamikę. Inne trafiają do mobila tylko dlatego, że akurat podeszły mi pod rękę. Potem układam kształty na stole jak kawałki trójwymiarowego kolażu, wstawiam między nie pręty tworząc ogólny wzór. Wreszcie przycinam je jeszcze trochę, tym razem kalkulując jak części będą się wzajemnie równoważyć.
Równoważąc, zaczynam od mniejszych końców, potem przechodzę dalej, aż jestem pewien, że znalazłem środek ciężkości. To kluczowe, ponieważ istnieje tylko jeden taki punkt i musi być ustalony właściwie, aby konstrukcja mogła wisieć swobodnie i obracać się wokół osi. Zazwyczaj zanim pozaginam pręty, testuję jeszcze położenie tego punktu używając sznurków.
Rozmiar i kąt pod jakim zawieszone są kształty to kwestia gustu i tego jaki masz pomysł.
Większość ludzi patrząc na mobil zobaczy tylko zbiór ruchomych płaskich przedmiotów. Jednak kilku z nich ujrzy poezję.

Zdjęcia pracowni i mobili Alexandra Caldera:

http://calder.org/work/category/hangingmobile.html