uszy szerzej otwarte
Nasłuchuję już od kilkunastu dni… Jestem wzrokowcem i intensywne nasłuchiwanie to dla mnie całkiem nowa rzecz.
Zaskoczyła mnie wielość dźwięków. Najpierw uderzyło mnie ile wokół hałasu. Nie mogę uwierzyć, że prawie wcale go nie dostrzegałam. Później usłyszałam coraz więcej rzeczy, które ten hałas czasami prawie zagłusza.
Pierwsze miejsce w moim rankingu to dzwony. Najlepiej słyszę je o 11, 12 w nocy, kiedy zmniejsza się ruch uliczny. Bardzo lubię to odległe dzwonienie.
Potem odgłos moich własnych kroków na chodniku.
Trzecie miejsce zajmują dźwięki, które pojawiają się jak w zegarku – mogę po nich poznać która godzina. Około 18.30 nadlatują stada ptaków i przysiadają na dachu kamienicy na przeciwko rozpoczynając kilkunasto minutową sesję krakania.
Ciągle brakuje mi słów do nazywania tego dźwiękowego świata, który zaczynam zwiedzać. Zadziwia mnie to jak bardzo przestrzenne są dźwięki, jak niosą informację o przestrzeni… o zbliżaniu się i oddalaniu, odległości, szybkości poruszania się, jak rozbrzmiewają echem, jak zmieniają się w zależności od pory dnia.
Hildegarde Westerkamp (kompozytorka i współpracowniczka Schafera) powiedziała: Dźwięk jest niczym woda. Jesteśmy na zawsze zanurzeni wewnątrz dźwiękowych fal. Nieustannie nas dotykają.
